Tu

Polykam ksiazke

2011-07-20T20:12:00.000+01:00


Sibella Court "Wohnen etc." (niem.)	"

Z zapartym tchem ogladam i czytam fantastyczne blogi uzdolnionych ludzi umiejacych w perfekcyjny sposob urzadzic swoje mieszkania. Kazdy ma jakis cel, choc w wiekszosci trudno znalesc wlasny oryginalny styl. A wiadomo ze zdjecia do blogow sa w wiekszosci aranzowane i wyobrazenie o tym jak wyglada calosc tworzy sie we wlasnej glowie. Jesli chodzi o mnie to mam zawsze wiele planow co chcialabym zmienic u siebie i po cichu zazdroszcze tym co maja czas, zaparcie i zdolnosci. I ktorzy znalezli wlasnie swoj styl bo ja takowego nie znalazlam. Do czasu. Bo po przeczytaniu tej ksiazki okazalo sie ze mam swoj styl. I widac go wszedzie. Nazwijmy ten styl nieuporzadkowaniem:) Ale to sa moje przedmioty, ktore niedbale leza, moje ksiazki i gazety zajmujace komode, moje kamienie, liscie, muszelki, kawalki papieru z malunkami Jany. Nalezy dac im jedynie odpowiedni rys. Kolorystyczny na przyklad. Sibella Court opiera swoje aranzacje na 5 paletach kolorow wyjatkowo dobrze ze soba wspolzyjacych. Jej druga mysl przewodnia - wasze mieszkania to nie showroomy - niewazne czy meble to mieszanka stylow czy nawet kolorow - wazne ze podobaja sie wam. I tak trzymac.

Pasaty

Podroznicy i czarodzieje

Paperwhite

Fundament


Indigo blue


zbior roznosci

ZAZ

2011-04-09T21:55:00.001+01:00

Kroke tu

2009-11-26T20:25:00.002Z

Strasznie dawno temu (7 lat, 13 lat?) po raz pierwszy uslyszalam. Mimo zagubionego portfelu z biletami na koncert udalo sie i poszlam, jakis dobry duch po prostu mi go oddal. Potem wizyta w Krakowie z elementem sypmatycznym bo zostalam rozpoznana:) No i znowu na naszej niemieckiej prownicji. To bylo niezapomniane przezycie ponurego listopadowego wieczoru. Choc w zasadzie nie, to za dnia jest ponuro, wieczory sa takie, jak nalezy: ciemne, deszczowe. Ale muzyka uderzajaca we wszystkie zmysly. I o to chodzilo. Mnie.

Chcialabym....

2009-11-12T19:55:00.003Z

W moim ulubionym sklepie

widzialam taki zegar:

Wazon tez jest mily dla oka.

Mysle, ze nalezy ta zachcianke wprowadzic w czyn....

PS. Kupilam zegar:) Zacznie odmierzac nasz czas od 6go grudnia...

Z perspektywy trzylatka

2009-10-19T19:55:00.001+01:00

wg mnie, fajne zdjecia!

Zabic zabe

2009-10-14T20:52:00.001+01:00

Przedszkolak

2009-10-04T19:52:00.002+01:00

Oto widzisz znowu idzie Jesień

2009-10-02T21:12:00.000+01:00

Oto widzisz, znowu idzie jesień,
człowiek tylko leżałby i spal...
Założę twój szmaragdowy pierścień:
blask zielony będzie milo grał.

      Lato się tak jak skazaniec kładzie
        pod jesienny topór krwawy bardzo -
         a my wiosnę widzimy w szmaragdzie,
           na pierścieniu, na twym jednym palcu.

(Konstanty Ildefons Galczynski)

Zrob to sam

2009-09-27T19:53:00.004+01:00

Znalazlam cos fajnego na leniwe jesienne wieczory :) Gdybym nie mogla ponizszej pozycji poswiecic wiecej czasu niz bylo mi to dane (czyli pare dni, pozyczylam od kolezanki), pewnie by mnie ta ksiazka nie zainteresowala wcale.

(zrodlo http://media.buch.de/img-adb/15537573-01-00/so_geht_das.jpg)
Nie lubuje sie w czytaniu poradnikow na temat jak uprasowac koszule (nie dlatego ze juz wiem, ale dlatego ze nie mam zamiaru tracic czasu na prasowanie...), jak zawiazac krawat (nie nosze) czy jak zmiksowac sangrie (choc lubie ksiazki z przepisami kulinarynmi). Jednak po dokladniejszym przejrzeniu natrafilam na inne porady, ktore zbily mnie z pantalyku. Teraz juz umiem zrobic laleczke woodoo, wiem jak flirtowac z powodzeniem przez cala noc, jak zrobic samodzielnie lampe, czy tez baterie z ziemniaka. Nieobca jest mi takze umiejetnosc odparcia ataku krokodyla lub rekina, wygonienia z domu zlych duchow i prowizoryczne zalatnie dziury w detce roweru bankotem. Oczywiscie, ze bez tego mozna zyc, bo ile razy w zyciu mozemy miec okazje bronic sie przed krokodylem? Jednak porady tego typu wydaja mi sie o wiele bardziej interesujace i smieszniejsze niz te o prasowaniu czy gotowaniu herbaty. Zwlaszcza, ze kazda sytuacja jest opatrzona rysunkiem - a wlasciwie cala ta ksiazka sklada sie z rysunkow przedstawiajacych opisywane sytuacje i jak w nich postepowac. Mozna ten poradnik potraktowac bardzo serio i w trudnych sytuacjach moze on sluzyc pomoca, albo z przymrozeniem oka - poogladac sobie czego to czlowiek moglby sie nauczyc gdyby tylko chcial i czego moglby nie umiec (jak postepowac z pijanym gosciem, jak odebrac porod w taksowce, jak elegancko wysiasc z auta w spodnicze mini...).

http://www.rp-online.de/public/bildershowinline/aktuelles/wissen/39916

Polecam rozrywkowo...a moze, kto wie, czegos sie mozemy faktycznie z niej nauczyc (jak zlapac rybe bez wedki)

To juz historia...

2009-09-23T19:57:00.007+01:00

Stalo sie to, o czym pisalam tutaj. Wlasciciele pieknej willi z czasow Gründerzeit (faza ekonomicznej ekspansji w Niemczech i Austrii od XIX wieku do krachu na gieldzie w 1873 r.) sprzedali swoj dotychczasowy dom a muzeum dziecinstwa zostalo oddane na przechowanie i prawdopodobnie otworzy swoje podwoje w Waggonhalle. W zeszly weekend zorganizowano w willi swego rodzaju pchli targ - wszystkie niepotrzebne rzeczy z domu zostaly wystawione na sprzedaz. Mozna bylo grzebac wsrod starych ksiazek i plyt, antycznych mebli, nikomu niepotrzebnych bibelotow, ubran itp. Jak zwykle nie wyszlam stamtad z pustymi rekami. Ponizej ostatnie spojrzenie na dom, nowi wlasciciele juz sa, a co beda chcieli zrobic ze swoim pieknym nabytkiem, okaze sie pewnie niedlugo. Moze po prostu tylko w nim zamieszkaja?;)

A to zdjecie zrobila Jana, lat prawie trzy...

Geografia

2009-09-22T21:35:00.006+01:00

Tym razem trzeba bylo sie wybrac nad Ren, w koncu to jedna z najdluzszych rzek w Europie. Najblizej od nas polozone jest miasteczko Rüdesheim - teraz wiem, ze to kiczowate, bardzo turystyczne miejsce, zwlaszcza o tej porze roku oblegane przez tabuny wycieczek z kazdej strony swiata. Ale to co potencjalny turysta chce zobaczyc, widzi - jak Niemcy potrafia sie bawic. To taki przedsmak Oktoberfestu chyba - tylko ze zamiast hektolitrow piwa, wylewa sie z kazdej knajpy wino roznej masci - glownie Federweissen. Ale - nie o tym mialo byc. Tzn moze o tym ale inaczej. Pojechalismy tam, zeby zobaczyc winnice. Po prostu, na spacer, sobotnia pora. A bylo na co patrzec...

Zdobycz

2009-09-05T20:08:00.000+01:00

Taka oto torbe wypatrzylam na pchlim targu. Ta glowka sprawia wrazenie przekletej...

Jesienny wiatr

2009-08-28T10:15:00.001+01:00

W internecie mozna pokazac juz prawie wszystko: zdjecia, filmy, wlasne dziela sztuki, swoje mieszaknie (albo cudze) - co tylko dusza zapragnie. A ja dzis mam nieprzekazywalny medialnie wiatr - jesienny, szumiacy, dosc potezny, bo zaraz nam wszystkie okna pozamyka z hukiem. Ten wiatr wieje na tle bialych, przyjaznie wygladajacych chmurek przez ktore przeswituje dosc mocno niebieskie niebo. Niesamowite przezycie dla ucha i oka. Chyba jesien wlasnie nadchodzi!!! Nieprzekazywalne zadnym z mediow bo zdjecie nie odda tego a video tez "krecic" nie bede bo i tak nie przekaze, tego co ja czuje, a namiastki pokazywac, w tym wypadku - nie chce:)
Pieknie, po prostu pieknie!!!!!

Ameryka Ameryka

2009-08-03T19:51:00.000+01:00

Byc w Krakowie i nie zobaczyc Ameryki to strata. W glownym gmachu Muzeum Narodowego mozna bylo ( i nadal mozna) zobaczyc co dla Polaka lat 50-70 znaczyl amerykanski sen na tle politycznej propagandy i tamtejszej rzeczywistosci. Musze przyznac, ze bylam troche sceptyczna na poczatku, bo przekazy medialne i muzyka troche sie ze soba mieszaly, ale o dziwo nie przeszkadzalo to wcale w kontemplowaniu wystawy - bylo to przeciez jak najbardziej realny przekaz amerykanskiego snu: glosno, kolorowo, znaczaco! Bardzo polecam dokladne obejrzenie obrazow fotorealizmu amerykanskiego. Dla mnie prawdzie odkrycie. Tutaj przykladowo prace Richard`a Estes`a

znalezione tutaj:
http://fallinginideas.files.wordpress.com/2009/03/66781.jpg
http://www.askart.com/AskART/photos/SNY5122004/45.jpg

A tutaj amerykanski sen w szczegolach.

Okazuje sie, ze dla maluchow to tez calkiem ciekawa wystawa, tylko ze granica wytrzymalosci jest jednak nieco nizsza niz u doroslego. Ale nie ma problemu i z tym, bo w muzeum mozna spotkac sympatyczne dziewczyny, ktore przez jakis czas zajmuja sie artystyczna edukacja twojego dziecka:)

Kawalek dziecinstwa

2009-06-11T21:49:00.001+01:00

"normalna kolej rzeczy..."

Takich miejsc....

2009-04-27T19:39:00.000+01:00

... jest ciagle malo. Chodzi o te, ktore czyms do siebie przyciagaja i do ktorych sie chetnie wraca, bo posiadaja jakies swoje piekno zrozumiale tylko sobie samemu. Choc w sumie przeciez dobrze, ze ich malo, bo gdyby sie od nich roilo nie bylyby czyms specjalnym, a na ziemi bylby raj:) W Marburgu istnialo sobie Muzeum Dziecinstwa (tu) - do 24go kwietnia.
Teraz pakuja graty i nastepuje przeprowadzka, ale jeszcze nie wiadomo gdzie. Ale pewnie juz nie bedzie tej urokliwej willi z zarosnietym ogrodem.
Muzeum dziecinstwa powinno znajdowac sie w takim miejscu, gdzie terazniejszosc nie ma wstepu, gdzie wiek zostaje za furtka.
Trudno mi bedzie przeniesc sie w czasie ogladajac te same eksponaty w nowoczensym budnyku i nowej, "lepszej" aranzacji. No ale moze nie bedzie tak zle:) Nie wszystkie zmiany sa "na gorsze"...

W naszej klasie... ...musi byc cieplo

zagubiony ogrod

Historia pewnego domu

2009-03-22T21:14:00.000Z

Kazdy przedmiot ma jakas przeszlosc. Mala albo wieksza, historycznie ciekawa albo po prostu zwykla. Przeszlosci nikt sie wyrzec nie moze. Gorzej jest jesli nagle okazuje sie ze nie ma przyszlosci. Nie ma dalszego ciagu, zycia, historii zmierzajacej w jakims kierunku. Nie wiem kto wczesniej trzymal ten zelazny dzbanek - ale wiem ze gdyby historia pewnego domu nie dala rady sie odwrocic, pewnie wraz z innymi rzeczami skonczylby na zlomowisku. Zdjecia zrobilam w roku 2005tym kiedy to jeszcze nikt nie mogl sobie wyobrazic naglego tragicznego konca - a teraz, na poczatku roku 2009go wiem ze dom bedzie zyl:) I warsztat nadal bedzie stal...nieposprzatany...

I tutaj, rowniez patetycznie

W poszukiwaniu dzieciola...

2009-03-11T19:37:00.000Z

Drzewa to maja dobrze - dopoki ktos nie wpadnie na pomysl ze trzeba je sciac, z jakis tam waznych powodow.

Dzieciol nie dal sie zlapac. Ale dzieki bogu puka dalej.

Dziewczynka w szafie

2009-03-01T21:13:00.000Z

Szafa w sypialni. Rok 2009

Ta sama szafa rok 2006.

Pchli targ

2009-02-14T21:39:00.000Z

W zeszla niedziele rozpoczal sie dla mnie prywatnie sezon na pchle targi - jeszcze w zamknietym pomieszczeniu bo jednak zimowo, ale w najpiekniejszej "pchlej" scenerii miasta - w Waggonhalle. Kiedys wagonarnia na tylach dworca, teraz m.in. centrum kultury (http://www.waggonhalle.de/) teatr, restauracja, radio, rupieciarnia - ale nadal wszystko utrzymane w scenerii zdezelowanych budynkow i wybitych szyb, torow zagubionych w dziko rosnacej trawie.

Bardzo przyjemne miejsce. Polow bazarowy niezbyt wielki, wizyta dosc krotka ale to dopiero poczatek sezonu przeciez.

Ciekawy wystroj

2009-02-08T19:42:00.000Z

...ukazal sie moim oczom w lecie 2008 w znanym mi domu :) Musze przyznac, ze siedzac w tym pomieszczeniu (nie wiekszym niz 12 m kwadratowych) z ta ozywiajaca kolorystyka i ogromem wzorow spokojne, rodzinne jedzenie obiadu nie bylo mozliwe. Pokoj zostal wytapetowany jakies 20cia lat temu i dzis zostala zmieniona tylko dekoracja meblowa plus obrazy. Ale moze tak ma byc, to jest retro, to jest sztuka kiczu. Spanie w takim pokoju chyba by nie bylo mozliwe - dla mnie.

Choroba

2009-02-08T19:25:00.000Z

Mielismy tydzien chorobowy, bardzo kaszlowy. Nareszcie mozna sie bylo wyspac, wylezec, wylenic. Uratowalismy ciasto przed zjedzeniem w stanie surowym ale makaronu nie dalo sie uratowac (przed niezjedzeniem, ale to tez nie bylo celem gotujacego).

Jutro juz tydzien pewnie bedzie szedl normalnym rytmem - oby tylko zostal zaklocony przez cos przyjemnego.... Ale wiadomo, ze jak sie na cos wczekuje, to czeka sie dlugo - wiec, nie czekamy, nie wygladamy, lecimy w poniedzialek do ulubionego przedszkola walczyc o miesjce:) Szable w dlon?...

Usmiech

2009-02-08T19:06:00.000Z

Mialy byc tutaj jakis czas temu moje wynurzenia na temat plakatow przedwyborczych, bo zastanowilo mnie czemu one wlasciwie maja sluzyc? O ile jestem w stanie zrozumiec cel plakatow przedstawiajacych jakas idee, jakas tresc - to te duze, usmiechniete twarze politykow "majacych nadzieje na..." nie przemawiaja zupelnie! O czym maja one przypomniec prostemu ludowi? O samym glosowaniu? O tym na kogo nalezy glosowac? Na formularzach wyborczych zdjec nie uswiadczysz - wiec zadna to pomoc. Niestety, plakaty sa juz na zdarciu, chec na wyskakiwanie z autobusu akurat tam gdzie jeszcze wisza dosc mala, wiec temat porzucam i prezentuje wschod slonca pewego zimnego poranka z gory zamkowej.

Przenosiny

2009-01-24T21:48:00.000Z

O Jance zaczelam pisac na bloxie - a teraz przenioslam wszystko co ukazalo sie tam (czyli tu: http://jana.blox.pl/html). I tu bede kontynuowac...
Ku leniwej niedzieli zmierzajac....

Zima 2008/2009

2009-01-24T21:34:00.000Z

piątek, 16 stycznia 2009

Zima 2008/2009

Nareszcie ZIMA!!!!!!!!!!!!! Mroz!!!!!!!!!!! Zimno!!! Narescie warstwowe ubieranie sie, nauszniki i grube skarpety!!! To jest to na co zawsze czekam o tej porze i tym razem oplacalo sie czekac:))))

Bohaterka bloga co prawda nie jest jeszcze wieksza niz parasol (nie ten skladany;) ale mimo to zrobila zaskakujace dla mnie postepy w umiejetnosciach wszelakich. Chodzenie to juz nie normalne chodzenie ale skakanie, tanczenie, czy tez akademia dziwnych krokow.Samodzielnosc tez jest daleko posunieta, o czym swiadczy uzywanie slowa "ja". No wlasnie, mowienie! Komunikacja! Hurra! jeszcze nie ma pytania DLACZEGO ale sa inne. Jest przekomarzanie sie, opowiadanie zdarzen i wymyslanie historyjek. Samodzielne ubieranie sie tez niezle jej idzie choc potrzeba duzo cierpliwosci i czasu.

Tutaj swiatecznie, pod choinka. Jana zainteresowana byla bardzo wydarzeniami przedswiatecznymi (smutnymi) jak i tradycyjnymi (maly Jezus i jego rodzina). Z radosca i duma spiewala koledy, szczegolnie uodobala sobie o Tannenbaum i Lulajze Jezuniu. Slowa wychodza jej naprawde niezle, a jaka ma pamiec:)

W wolnych chwilach od Wernera i rodzicow chodzimy na spotkania z nasza stara grupa raczkujaca. Powrocily do zycia rowniez obiady czwartkowe z udzialem polskojezycznych dzieci mieszkajacych w Marburgu. Dzieci dokazuja, czasem sluchaja bajeczek po polsku, tancza do rymowanek ale przewaznie kazde robi co chce i z kim chce a po polsku mowia glownie rodzice...no ale...pocieszam sie ze bedzie coraz lepiej..:)

To jest po prostu super Janka! Przed sklepem w Bleckede naladowala sobie kamieniami kieszenie, ktore to nastepnie upchala do mojej kieszeni. Przetrwaly one dluga podroz do Marburga i w koncu przenosiwszy je przez tydzien wyrzucilam je na naszym przystanku. Jak ja moglam? :)

20:54, sabba
Link Dodaj komentarz »

czwartek, 24 kwietnia 2008

Rok temu....

...bylysmy przed Wielkanoca w Krakowie, Jana i ja. Bylo duzo cieplej niz teraz, mialysmy duuuzo wolnego czasu na spacery. Wyjezdzilysmy sie wiec tramwajami za wszystkie czasy i pozwiedzaly okolice Podgorza i nie tylko.

W tym roku bylismy po drugiej stronie rodziny czyli na niemieckiej polnocy. Wiatr wial niemilosiernie, slonko wyjrzalo ale jednak bylo dosc zimno. Jana mimo to dzielnie maszerowala przez miasteczko czy to wiatr czy deszcz. Najbardziej ucieszeni byli dziadkowie bo mogli wreszcie zajac sie osobiscie swoja wnuczka i pochodzic z nia na spacerki. Dziadek tez byl w siodmym niebie, bo Jana tym razem smiala sie z jego dowcipow, reagowala na proby zabawy i nawet sama zaciagala go za firanke w stolowym zeby pobawic sie w "a kuku!". Wyjezdzajac jednak po tych kilku dniach do Marburga cos zaczelo jej dokuczac i w domu rozlozyla sie zupelnie. Goraczka siegala w niektore godziny 40 stopni, noce byly w miare spokojne ale biedaczka bardzo sie meczyla. Cale szczescie szybko jej przeszlo ale po tym oslabieniu dochodzila jeszcze kilka dni do siebie. Wyczulam ze wychodza kolejne zebiska, i szykuje sie kolejny skok. Tym razem na tle jezykowym:) Jana zaczela powtarzac wszystko jak leci, bawiac sie slowami. Juz zaczyna opowiadac, przede wszystkim uzywac dobitnie slowa NIE (neee albo nei). Mowi wyraznie: heiss, eis i ei:) Po polsku: tatus, mama (to zaledwie od dwoch tygodni i nie oznacza to jedzenia ale nareszcie mnie!!!), kaka (koparka), no i Jaja albo Aja - to oznacza ja sama. Nadal pieknie wymawia Nooooooah...;)

Na kopcu Krakusa kwiecien 2007...Jana jeszcze w chuscie

Jana na polnocy na spacerku, marzec 2008

22:26, sabba
Link Dodaj komentarz »

niedziela, 16 marca 2008

Nowy przyjaciel

Jana weszla w nowy etap zycia - doszlismy do wniosku ze jest na tyle "duza", ze moznaby sprobowac wrzucic ja na "glebokie wody" czyli dac szanse na poznanie swoich wlasnych przyjaciol. Instytucja "Tagesmütter e.V" pomogla nam znalesc opiekuna i to jakiego!!!! Mnie spodobal sie juz przy pierszym spotkaniu - wydawalo mi sie wtedy ze bez cienia watpliwosci moge powierzyc mu Jane - i dalej tak sadze! Dwa tygodnie przyzwyczajania minely - Jana od dwoch dni zostaje u Wernera CALKIEM SAMA od 8mej do 14tej. Tzn nie calkiem sama, bo Werner opiekuje sie jeszcze trojka innych dzieci, Jana wiec jest rodzynkiem w grupie chlopcow. Sa kochani, naprawde. Dlugowlosy Noah, spokojniutki Leander i Würstchen Bruno:) Tak mowi na niego Werner bo chlopczyk nie jest co prawda jakis gruby ale nozki ma jak paroweczki:) Osoby trzecie tzn nasza raczkujaca grupa stwierdzila ze Jana stala sie smielsza, bardziej otwarta i odwazna. Nie wiem czy to wynik nowych znajomosci czy po prostu jej rozwoj ale cieszymy sie ze dobrze sie tam czuje, co widac i co slychac z opowiesci Wernera. Jedynym szkopulem jest to, ze Jana rozpacza jak widzi mnie wychodzaca po odprowadzeniu ja do opiekuna. Ale za to jak przychodze po nia, nie chce stamtad wychodzic:) Werner ma duzy dom i kota, co jest waznym faktorem dla Jany, ktora ciagle chce go glaskac. Nie obylo sie niestety bez ofiar w ludziach, kot zaatakowal (co prawda nie wernerowy ale inny zaprzyjazniony) bo byl ciagniety przez Jaska za ogon. Dostala trzy szramy kolo oka ale respektu nie nabrala...mam nadzieje ze kot nabral szacunku do Jany:) Dzieciaki maja dobrze zaplanowany dzien: o 8:30 wspolne sniadanie, potem krotka zabawa i wyjazd albo do innego opiekuna i zabawa z dziecmi, albo sport w miniklubie, albo po spacerek do placu zabaw lub do lasu. Teraz pogoda wtomigraj dla dzieciakow bo moga sie taplac w kaluzach i blocie. Bez ortalionowych spodenek nie ma co wychdzic na spacer...

Kolo 12tej jest obiad (Werner gotuje sam, wcale niezle!:), potem kladzenie dzieci do spania. Kazde dziecko ma do dyspozycji podrozne lozeczko, poduszke i kocyck:) Jest jak w domu...bo to jest w domu. Co prawda nie mam nic przeciwko zlobkom tutejszym ale wole Jane widziec u zaufanego opiekuna z przejrzysta liczba dzieci. Poza tym zalatwienie miejsca w zlobku graniczy u nas z cudem, opiekuna tez nie jest latwo znalesc ale jakos nam sie udalo.

22:14, sabba
Link Dodaj komentarz »

piątek, 14 marca 2008

Pomoc

Fakt, ze Jana pomaga przy sortowaniu brudnych rzeczy do prania, albo tez przy wieszaniu swiezo wypranego jest moze jeszcze nie wszystkim znany, ale ma juz miejsce dluzszy czas. Rowniez smierdzace skarpety tatusia sa dokladnie przewochane przed wyrzuceniem ich do kosza z brudami. W kuchni Jana ma "swoja" szafke w ktorej tez systematycznie porzadkuje choc ostatnimi czasy jakby rzadziej. ale czasem mozna w niej znalesc reczniki, smoczek, zabawki, czyli niezbedne rzeczy ktore nalezy ukryc przed rodzicami. warto tez wspomniec szuflade ze sztuccami ktora Jana zawsze domyka gdyz rodzice, w swojej nieporzadnosci o tym zapominaja. Ale dzis doszedl nowy obowiazek a raczej nowe hobby: czyszczenie ziemniakow:)

Czego zdjeciem udowadniac nie bede jest fakt wskazujacy na to, ze chyba trzeba bedzie zadoscuczynic dziadkowi i kupic w koncu nocnik! Jana bowiem oznajmia mimicznie o fakcie dokonanym. Ostatnio duzo tych dowodow doroslosci sie uzbieralo ale o tym w nastepnym odcinku:)

A tutaj Jana przy pracy. To jej czeste zajecie: sortuje raz puste, raz pelne sloiki na swoim foteliku a potem pcha go przez cala kuchnie i przedpokoj. W przedpokoju sa problemy bo jest dywan i fotelik nie chce sie dobrze ciagnac. Jana cieszy sie jak jej sie uda zrobic wieze ze sloikow, albo postawic na foteliku jakas inna rzecz, ktorej tam jeszcze nie polozyla: pokazuje mi to wtedy dumna usmiechajac sie zwyciesko:)

21:18, sabba
Link Dodaj komentarz »

sobota, 26 stycznia 2008

Obciete wierzcholki.....

.... drzew iglastych widze przez okno patrzac i widok to nieciekawy. Dlaczego obcieli? Jakas nowa moda? Czy moze nie odpowiadaly wymogom wysokosci drzew iglastych w poblizu zabudowan ludzko-mieszkalnych? Jestesmy w Niemczech wiec raczej to drugie... Sasiad powiedzial, ze problemu by nie bylo gdyby ludzie nie sadzili takich drzew ktore rosnal wysoko - wtedy nie musieli by ich scinac:) Cos w tym jest:) Tam gdzie bylismy jeszcze scietych drzew nie widzialam, a wrecz przeciwnie, co usluznie dokumentuje jakby kto nie wierzyl.... Byl snieg, byly drzewa, byly czubki (roznego rodzaju i charakteru :) ), byla zima. I Swieta. Drugie w zyciu dzidziusia.

Kochana Janko, alez zrobilas postepy od ostatniego wpisu tutaj w listopadzie! Ze juz chodzisz to nie mowie ale co za mentalna zmiana nastapila w Twojej osobowosci! Postrzeganie swiata chyba sie troche zmienilo i pewnie nie ulatwilo zycia, bo frustracje sa widoczne. te ostatnie napady spowodowane rozwijaniem sie wlasnej osobowosci, wybuchy gniewu, chowanie sie w ulubionych schowku, krzyczenie na mame albo tate i obrazanie sie - to wszystko na pewno jest ciezkim krokiem do doroslosci (kryj sie kto moze!) !!! Ale mam nadzieje ze przezylas tez pare przyjemnach chwil:) Rodzicie nie moga nachwalic sie ze tak pieknie chodzisz. Przed Bozym Narodzeniem postawilas pierwsze niepewne kroki i powoli powoli je udoskonalalas. ach pal szesc ten patetyczny ton, gdzie by nie spojrzec (a spojrzenie moje wlasne) Jana jest wspaniala, kochana, madra, sprytna, przebiegla i wogole madrzejsza od swoich rodzicow razem wzietych. Przezyla dzielnie jazde do Krakowa tam i z powrotem w pociagowych warunkach (16 godzin dziennie byc na nogach to nie pestka!), przezyla Wigilie w Krakowie (no, tutaj bylo naprawde fajnie, pomagala wszystkim rozpakowywac prezenty ktore wczesniej ladnie rozdala:). No i byla w Zakopanym, widziala snieg i konie ciagnace sanki ktore staly sie jej ulubionym elementem krajobrazu (konie, nie sanki). Teraz urozmaicilismy popoludnia wychodzeniem na pobliskie pola z marchewkami w zanadrzu i dokarmiamy pasace sie rumaki ku uciesze Janki. Przy okazji robimy rundke wokol laki, Jana perfekcjonizuje chodzenie, napotykamy tez rozne ciekawe osoby i dowiadujemy sie interesujacych rzeczy na temat zycia i nie tylko.... A propos chodzenia, to wielkim powodzeniem ciesza sie wszelkiego rodzaju schody, progi, schodki, cokoly, piedestaly i inne:) Nalezy na nie wejsc i z nich zejsc przynajmniej po trzy razy w polowie zatrzymujac i dyskutujac lub ogladajac czubki butow...

Jana na urlopie:)

Turystka w gorach ...

A w temacie mowienia (bo duzo ludzi pyta czy juz, i jak juz to w jakim jezyku, i czy rozumie oba itp...) to potwierdzam teorie, ze dzieci wychowujace sie dwujezycznie zaczynaja mowic pozniej niz inne dzieci. Jana ma duzo dzwiekow i slowopodobnych stworow jezykowych ale jak na razie jedynym konkretnym slowem jest GOGA i oznacza kapiel a dokladniej wode lejaca sie na kapanie do wanny. chyba nie musze dodawac ze kapciu-kapciu jest uwielbiane przez nia i przy wychodzeniu jest placz, wyrywanie sie, wykrecanie i uciekanie po dosc malych juz gabarytow przewijaku! Ma tez do perfekcji wycwiczone mowienie NIE - poprzez krecenie glowa. Czasem nie wolno mamie albo tacie tupac nogami, tanczyc, spiewac, wyglupiac sie (oczywiscie wszystko po to zeby ucieszyc Janke), nie wolno dac buzki (albo jej zadac) itp, itd.... Przytakiwanie zdarza sie od czasu do czasu jesli jej sie przypomni ze mozna tez glowe inaczej poruszac niz na NIE:)

Ha! Ktos gdzies powiedzial, ( :-) ) ze wystarczy cos napisac na blogu a juz dzieje sie inaczej:) Jana od dzis nie schodzi z glownie moich ramion. Jesli to nie skok to na pewno zeby - ma ich juz sporo, powiem szczerze ze musze policzyc, bo nie wiem ile ich jest, na pewno wiecej niz 12cie! na dole przeswituja juz tylko miejsca bez zebow a tak to caly rzad bialy! I te wlasnie ostatnie jeszcze nie do konca wyklute strasznie jej dokuczaja. Zauwazylam tez, ze czasem gryzie sie po rekach i znow zaczela jesc papier...

I jeszcze:

Kto nas zna ten wie gdzie najczesiej mozna nas spotkac:) Prawidlowa odpowiedz brzmi: u Diego (nasza kawiarnia) . Jana zawsze nam towarzyszy rzecz jasna ale dopiero od niedawna wysublimowal jej sie smak na jej ulubiona "specjalnosc zakladu" czyli spienione mleczko. Sama potrafi je wyjesc lyzeczka a potem wypija co zostalo. Nie mowie juz o tym ze kiedy sie da (czyt. zawsze) wykorzystuje nieuwage rodzicow i wyjada im rozki z nugatem albo brownies. Cale szczescie, nie za duzo. Pozostajac w temacie jedzenia to Jana je juz prawie wszystko, lubuje sie w kawaleczkach sera zoltego, ale zajada rowniez z radoscia pomidorki koktajlowe, poprzez kotlety sojowe, makaron (uwielbia) ... no i mandarynki. Niestety dla niej, mandarynki sa racjonowane bo przy ich wiekszym spozyciu pupa jest momentalnie czerwona. W ogole musze ja pochwalic bo mala ladnie sama je, wywija lyzka na wszystkie strony i oczywiscie duzo pokarmu laduje dookola niej ale moge szczerze powiedziec ze gdybym jej nie dokarmiala to glodna by z pewnoscia nie byla. Dzis dostala pierwszy raz rybe i potrawa ta zostala przyjeta z aprobata.

Dama umie sie poslugiwac w kawiarni lyzeczka...

Jak widac, mleczko jest pyszne:)

Jak by sie kto pytal o wiecej zdjec to chwilowo nie ma, bo aparat nadal nieczynny. Prosze nie pytac kiedy bedzie czynny, mnie tez ta sytuacja denerwuje ale sa wazniejsze rzeczy. Np .... a, po co tu bede pisac, kazdy i tak ma inne priorytety....

22:23, sabba
Link Komentarze (3) »

środa, 21 listopada 2007

Akrobatka

Siedze sobie dzis przy biurku, Jana bawi sie w tle, jak zwykle chodzi sobie dookola stolu, wiec mysle sobie, dobra nasza, mozna sie nad czyms czesciowo skupic:) Przez jakis czas slysze jednak ze jej gaworzenie robi sie coraz bardziej natretne, jakby chciala powiedziec: no czy ktos sie w koncu mna zainteresuje? po jakims czasie ton zmienil sie na: mama, ratunku, nie wiem co zrobic!!! Jak sie w koncu odwrocilam oto co zobaczyly moje oczy:)

Dobrze ze jeszcze zdazylam zrobic zdjecie... Nie wiem jakim cudem weszla na ten taboret, no ale weszla i nie mogla zejsc. Jednak byla zadowolona ze swojego wyczynu, widac to bylo po jej zadowolonej minie. Niestety nie znalazla rozwiazania jakyb z niego zejsc wiec wolala poprosic o pomoc:)

Wiele takich momentow ostatnio bywa, bo maly czlowiek robi duze postepy w zyciu na ziemi. Jana bardzo lubi sie "ubierac". Ubieranie polega na tym ze wszystko co sie do tego nadaje zostaje przerzucone przez szyje. Nakrylam ja kiedys jak zakladala sobie w ten sposob zawartosc mojej portmonetki za kolnierz: 10 Euro w banknocie oraz karte kasy chorych. Kiedys znalazla jakis pasek i z tym paskiem chodzila calymi dniami noszac go na szyi jak lancuszek. A tutaj zlapala moj szalik i zaczela sie nim okrecac....

A tutaj usmiech specjalnie do kamery:

No i wiadomosc z ostatnich tygodni jeszcze nie udokumentowana zdjeciami: Jana stoi "bez trzymanki"! A nawet czasem z dzikim chichotem udaje jej sie przejsc pare krokow. Ale tylko pare, bo chwalona przez nas szybko sie zawstydza i nie chce dalej isc:) Ciekawe czy bedzie chodzila jeszcze w tym roku. Trzeba bedzie kupic buty chyba bo przeciez nie puszcze jej na snieg w lapciach!

22:21, sabba
Link Komentarze (1) »

czwartek, 08 listopada 2007

Listopad...

Jak sama nazwa wskazuje spadaja liscie..i faktycznie drzewa juz robia sie gole. Przylepiaja sie (liscie, nie drzewa) do kolek wozka i ciezko pchac ale niedlugo bedziemy miec chyba mala pomocnice:) Nie ma strachu, Jana nie siega jeszcze do kierownicy (na U6 poltora miesiaca temu mierzyla 74 cm) ale przebiera nozkami jak stara. Jakis czas temu kurczowo trzymajac sie dwoch prowadzacych ja rak, ostatnio dumnie odrzuca jedna i jeszcze na chwiejacych sie nogach pruje do przodu i biada ci jesli zamiast do kuchni, gdzie biegacz chce biec, skrecisz do lazienki. Glosno protestuje i nakreca na wlasciwa droge. Chodzi tak coraz chetniej i coraz szybciej, sama "prowokuje" do chodzenia. Zastanawiamy sie kiedy bedzie chodzic bez trzymanki ale nie popedzamy jej... niech sie dziewczyna nie stresuje...:) Zwlaszcza ze nowe wyzwania stanely przed Janeczka: od 2 tyg. chodzi do "swietlicy" organizowanej przez inicjatywe Mehrgenerationenhaus. Dwa razy w tygodniu, w czwartek i w piatek, dwie studentki pedagogiki opiekuja sie naszymi dziecmi:) Bylam sceptyczna na poczatku bo wydawalo mi sie ze Jana niechetnie zostanie "bez mamy" "z obcymi" ale wpatrzona w inne dzieci i zabawki wytrzymala jakos dwie godziny, i jak powiedzialy opiekunki, byla bardzo grzeczna i pocieszna. Do swietlicy chodza tez inne znajome z naszej Krabbelgruppe no i Felicja wiec jakby co, jest im razniej:)

21:16, sabba
Link Dodaj komentarz »

poniedziałek, 22 października 2007

Bobbycar

Janka ma okropnych rodzicow! Nie dosc ze nie urzadzili jej prawdziwej imprezy z masa rozwrzeszczanych dzieci oraz torta z jedna swieczka to jeszcze prezent urodzinowy przesunal sie troche w czasie. Ale w koncu jest! Kupilismy NOWY bobbycar - co juz samo w sobie jest ewenementem bo kazdy kogo znam ma uzywany, pozyczony od kogos kto juz go nie uzywa, albo odziedziczony po wujkach lub ciotkach lub tez po wlasnych rodzicach! Akurat my trafilismy na posuche w tym temacie wiec Jana stala sie posiadaczem najnowszego modela czerwonego samochodzika - rekwizytu, bez ktorego kazde dziecko w Niemczech obejsc sie nie moze (podobno!) Jana jak widac od razu wsiadla na autko i kazala sie popychac po mieszkaniu. Kto zna nasz metraz wie ze mozliwosci sa ograniczone, ale nie ma obawy, plecy wysiadaja juz w powrotnej drodze z kuchni do pokoju:)

Doswiadczony kierowca:)

Pozostajac w temacie urodzin to musze koniecznie napisac ze inna 6teczka nas w koncu odwiedzila: Chelsea! Urodzona tylko miesiac pozniej niz Jana. Wizyta obu pan byla omawiana i zapowiadana juz hoho jak dawno no ale w koncu doszla do skutku i dziewczyny (duze i male) sie zobaczyly. Czekamy na kolejne odwiedziny i szykujemy sie na rewizyte!!!! No i teraz trzymamy mocno kciuki bo Czesia w koncu nareszcie po dlugich czekaniach bedzie oficjalnie i nieodwolanie na pismie oraz w aktach Czesia H.!!!!!!!!!!!!!!!:))))))))))))))))))))))))))))))))

Chelsea z zainteresowaniem podchodzi do nowej kolezanki podczas gdy Jana szuka bezpiecznego schronienia u mamy. W rekach komorka by w razie czego moc zatelefonowac po pomoc;)

Nie mozna zapomniec o tym razem starszej kolezance, rowniez szczesliwej 6tki, tym razem z wrzesnia, Felicji!!! Dziewczyny mieszkaja w jednym miescie wiec widuja sie troche czesciej, nawet juz razem plywaly:)

Foczki zdobywaja odznake Morskiego Konika:) wiek: niecale 6 miesiecy:)

14:33, sabba
Link Komentarze (2) »

niedziela, 14 października 2007

Nadejszla wiekopomna chwila...

... czyli jak maly dzidzius 6 pazdziernika stal sie dzieckiem. Nie bylo z tej okazji zadnej imprezy, ani nawet swieczki na paczku:)) Bylismy "na wyjezdzie" u dziadkow na zimnej polnocy. Uwielbiam tamte tereny, architekture, zimny wiatr no i bliskosc do morza!!! I wszedzie jest plasko!!!! jest to dosyc istotne dla mieszkancow gorzastej czesci Hesji jakim jest Marburg. Jana w tym waznym dla niej dniu zostala oddana pod calkowita opieke taty ktory w towarzystwie innego taty z dzieckiem (lat 2) oraz psa (ktory jednak zostal w domu) szwendal sie po Lüneburgu a mam w tym czasie zaliczala okoliczne ochle targi w poszukiwaniu BARDZO WAZNYCH RZECZY DLA DZIECKA:) Pchle targi to nasz glowny punkt zaopatrzenia - choc szczerze mowiac Jana ma tyle ciuchow po swoich starszych kolezankach (tutaj wielkie dzieki w kierunku Pani Madzi:)) ze nie potrzebujemy wiele kupowac. No ale zawsze moze sie cos przydac:)

wstyd wstyd, jestem zla macocha, zaniedbuje blog straszliwie a to dlatego ze zespul sie nam aparat a wieczorami leniuchuje przed kwadratowym okienkiem. Wiem, to wszystko wykrety:)))

Tak wiec ciagnac dalej musze powiedziec ze rejony lüneburskie zawsze mnie zachwycaja i bardzo lubimy tam jedzdzic. Tato Jany mieszka w malym miasteczku zaraz przy rzece Elbie. Rokrocznie na wiosne maja tam niestety powodzie ale dzieki temu okoliczne domostwa sa czesto odnawiane i miasteczko jest zadbane i schludne. Nadbrzeza rzeki stanowi tzw ochhronny pas przyrodniczy, taki kontrolowany dziki biotop, oaza spokoju dla turystow.

Nad rzeka...

Typowa architektura Lüneburga

Lüneburg

Odpoczynek dobiegl jednak szybko konca i trzeba bylo wracac do domu, do pracy i do Krabbelgruppe:) Zauwazylam ze Jana po takich wyjazdach albo ogolnie po spotkaniu z nieznanymi ludzmi wiecej "mowi", czesciej probuje i chetniej probuje chodzic, odnajduje nowe zabawki, jest ogolnie pogodniejsza. Co prawda wyjazd z domu zawsze wiaze sie z malym lub czesciej wiekszym stresem, zmeczeniem ale warto bo przeciez mala przez to poznaje swiat....Juz teraz nie starszny jej pociag, bo przeciez tam jest tyle ludzi i wszyscy usmiechaja sie i machaja do raczkujacego miedzy siedzeniami bobasa:) A pan konduktor podarowal jej nawet w drodze powrotnej jej pierwszy bilet dzieciecy podrozny!!!!

22:00, sabba
Link Dodaj komentarz »

piątek, 28 września 2007

Jesien idzie....

... a w zasadzie juz przyszla. W calych Niemczech pada, no ale mielismy dwa piekne, sloneczne tygdonie. Niestety nie dla Janki, bo u niej zaczal katar sie lac doslownie z nosa. Wycieranie go graniczylo z cudem bo mala nie pozwala sobie na to, wrzeszczy w nieboglosy i mamy wrazenie ze wyrzadzamy dziecku jakas straszna krzywde. Chyba znow przechodzi jakis trudny okres dorastania bo ostatnimi czasy czesto placze jesli sie ja nie od razu zrozumie, kiepsko je, wymusza krzykiem to czy tamto. Rosnie maly diabelek:) Zartuje, no ale faktycznie jakas zmiana chyba sie szykuje, moze to nowe zeby daja jej w kosc albo nowe umiejetnosci jezykowe;) "Mowi" coraz bardziej skomplikowane "slowa", swiadomie nasladuje rozne miny i jak zwykle caly czas sie smieje przy tym. I chodzi po calym mieszakniu trzymajac sie za raczki mamy albo taty. Ciekawe czy na swoje pierwsze urodziny sama przyjdzie do kuchni na sniadnia?;)

Zapomnialam prawie o najwazniejszym: 28 wrzesnia zeszlego roku miala urodzic sie Jana... taki termin wyznaczyla Pani Doktor S. no ale Jana kazala na siebie czekac jeszcze tydzien:) Niemniej jednak jest to znaczaca data oczekiwania na Wazne Wydarzenie.

piątek, 21 września 2007

Pierwsze urodziny...

beda juz calkiem niedlugo bo 6 pazdziernika a ja dopiero teraz dojrzalam do tego zeby blogowac. Ale co sie odwlecze to nie uciecze, nawet teraz jest co podziwiac:) Wiec moze szybciutko w skrocie o co chodzi: Jana jest mala dziewczynka (tato mowi o niej "Lieblingstochter", "Monstrum", itp.) urodzona w 2006 roku 6 pazdziernika wlasnie, w pewnien deszczowy piatek. Zaczelo sie wszystko niewinnie , a skonczylo....w Geburtshaus o 17.33. Jana spojrzala zaspana na zgromadzonych w okol niej ludzi, pozwolila sie spokojnie ubrac i nakarmic. Jej wlasna prywatna kontemplacja nastapila w nocy kiedy to zdala sobie sprawe ze nie ma odwrotu - mimo to jednak i dzidzius i rodzice zdazyli sie troche wyspac...

18:41, sabba
Link Komentarze (1) »